ارتباط با نوجوانان، برای بسیاری از والدین یکی از چالش‌برانگیزترین بخش‌های فرزندپروری است. دوران نوجوانی با تغییرات جسمی، روحی و روانی زیادی همراه است که ممکن است باعث شود فرزندی که تا دیروز صمیمی و راحت بود، ناگهان گوشه‌گیر یا پرخاشگر شود. اما آیا می‌شود این دوره حساس را بدون درگیری و تنش پشت سر گذاشت؟ پاسخ مثبت است؛ به شرطی که شیوه گفت‌وگو با نوجوان را بلد باشیم و پیشنهاد می شود حتما از مشاوره روانشناسی آنلاین کمک بگیرد .

۱. گوش دادن فعال را جدی بگیرید

بسیاری از پدر و مادرها فکر می‌کنند وقتی فرزندشان صحبت می‌کند، صرفاً کافی‌ست گوش بدهند. اما گوش دادن واقعی یعنی اینکه در لحظه حضور ذهن داشته باشید، با زبان بدن مثبت مثل تکان دادن سر، برقراری تماس چشمی و پرسیدن سوال‌های باز، نشان دهید که صحبت‌های او برایتان مهم است.

۲. قضاوت نکنید، حتی اگر اشتباه کرده باشد

یکی از اشتباهات رایج در گفت‌وگو با نوجوانان این است که والدین زود قضاوت می‌کنند یا سریعا واکنش نشان می‌دهند. اگر نوجوان احساس کند که هر حرفی بزند مورد قضاوت یا سرزنش قرار می‌گیرد، ترجیح می‌دهد چیزی نگوید. به جای واکنش سریع، از او بخواهید بیشتر توضیح بدهد، و نشان دهید که درک می‌کنید.

۳. به جای دستور، پیشنهاد بدهید

هیچ‌کس دوست ندارد مدام دستور بشنود، به‌خصوص یک نوجوان که در حال شکل دادن به هویت مستقل خود است. به جای اینکه بگویید: «باید الان درست رو بخونی»، بگویید: «فکر می‌کنی بهترین زمان برای خوندن درست کیه؟» این نوع بیان، حس مشارکت و احترام را منتقل می‌کند.

۴. احساساتش را بی‌ارزش نکنید

ممکن است ناراحتی نوجوان از موضوعی باشد که از نظر شما بی‌اهمیت است، اما برای او دنیا را زیر و رو کرده باشد. به جای گفتن «این که چیزی نیست»، بگویید: «می‌فهمم چرا ناراحتی، اگه جای تو بودم شاید منم همین حس رو داشتم.» و حتما با یک مشاور نوبت مشاوره روانشناسی نوجوانان صحبت کنید.

۵. زمان مناسب برای گفت‌وگو را انتخاب کنید

وقتی نوجوان خسته، گرسنه یا عصبانی است، وقت مناسبی برای شروع گفت‌وگو نیست. صبر کنید تا هر دو در شرایط آرام‌تری باشید. گفت‌وگو در فضای مناسب، حتی اگر موضوع چالش‌برانگیز باشد، می‌تواند نتیجه بهتری بدهد.

۶. از تجربه‌های شخصی‌تان کمک بگیرید، بدون تحمیل

گاهی نوجوانان حس می‌کنند والدین‌شان هیچ درکی از دنیای آن‌ها ندارند. در چنین شرایطی، اگر بتوانید خاطره‌ای از نوجوانی خودتان تعریف کنید و نشان دهید که تجربه مشابهی داشته‌اید، نه تنها فاصله‌ها کمتر می‌شود، بلکه احساس همدلی را هم تقویت می‌کند.

۷. با یک گفت‌وگوی خوب، اعتماد را بسازید

نوجوانی که حس کند می‌تواند با والدینش حرف بزند بدون اینکه ترس از تنبیه یا تمسخر داشته باشد، در مواقع حساس نیز به سراغ آن‌ها خواهد رفت. این اعتماد به‌تدریج و در سایه گفت‌وگوهای محترمانه شکل می‌گیرد.

سخن پایانی

ارتباط مؤثر با نوجوان، نیاز به تمرین، صبر و توجه دارد. هیچ والدینی کامل نیست، اما می‌توانیم هر روز کمی بهتر شویم. گفت‌وگو، یکی از مهم‌ترین پل‌هایی است که می‌تواند فاصله میان نسل‌ها را از بین ببرد. اگر یاد بگیریم شنونده خوبی باشیم، به جای بحث و دعوا، می‌توانیم دوست و همراه نوجوان خود باش و همچنین معلمان هم می توانند کمک کنن و مشاوره تحصیلی به نوجوانان بدهند و آنها را در راه درست قرار بدهند.